24 augustus 2019

Het eerste wat ik in de ochtend doe: bed opmaken. Met deze leuke gehaakte deken!

Vandaag heeft Vera een kinderfeestje van Minke. In de ochtend maakt ze nog een mooie tekening voor haar vriendinnetje. Ze kiest zelf uit wat ze aan wil (zoals elke dag) en we wandelen samen naar het feestje toe. Onderweg is iemand pruimen aan het plukken op een grote ladder en we vragen of we er ook eentje mogen voor Minke. Vera vindt het gelukkig nooit spannend om met vreemden te praten! Met het kinderfeestje gaan ze naar de Tuinpiraat, een stukje bos met leuke kinder-dingen. Ze knutselen een toverstaf, eten taart met de handen en hebben veel lol. Om half 3 haal ik een tevreden maar erg moe meisje weer op.

In de tussentijd spelen Lena en Alex heerlijk samen in huis terwijl Roel een Harry Potter boek leest en ik aan mijn haakopdrachten werk. Alex heeft het kruipen steeds beter door en vindt het vooral buiten érg prachtig om rond te snuffelen (en blaadjes te eten, en gras te plukken enzo).

Het foto’s maken voor de haakopdracht is een ramp en frustreert me: dit specifieke project draait veel en het is heel irritant dat het niet goed op de foto wil. Ik merk dat mijn postpartum depressie niet helemaal over is, vooral op dit soort momenten, omdat ik buitensporig in paniek kan raken van dingen die niet meewerken. Gelukkig gaat het wel steeds beter!

In de middag maak ik samen met Vera een heerlijke chocoladetaart! Ze vindt het wel wat veel herrie maken, zo’n keukenmachine. Vaak loopt ze even weg of doet ze haar handen over haar oren. Lena heeft het geduld nog niet om taart te maken vaak, maar de pot leeglikken…. dat wil ze altijd wel!

 

 

 

 

 

 

 

 

In de avond maak ik zelf ook nog een appeltaart (RECEPT VOLGT NOG). We ruimen de woonkamer alvast een beetje op, want morgen komt er verjaardagsvisite voor Vera, die volgende week 4 wordt!

 

6 augustus 2019

Marktdag vandaag. Tante Sonja gaat mee. Lena vindt het lopen duidelijk te ver. Volgende keer moet ik haar maar meenemen in de wagen met Alex, want nu werd een leuk uitje afgesloten met een half uur mopperen van twee kanten op de terugweg.

Gelukkig is het bij thuiskomst wel weer super fijn om te spelen en is het gemopper snel weer vergeten.

In de middag bakken we chocolate chip cookies in een redelijk gezonde variant. Recept volgt nog! De meiden hebben vooral heel veel lol met het in stukken hakken van de chocolade, de rest van het recept maak ik. Daarna helpen ze me met het rollen van balletjes en het platdrukken van de koekjes.

Vera knuffelt nog even heerlijk met mopperende Alex in de hangstoel….

…voordat ik ‘m in de draagzak doe om nog even een dutje te doen.

9 juli 2019

Net als gisteren, begint de dag vandaag weer heel boos voor Vera. Ze doet gemeen tegen Lena (“Ik ga nooit meer met jou spelen”, “Ik vind jou stom”, “Je mag nooit meer op mijn feestje komen”) en we kunnen het gedrag moeilijk doorbreken helaas. Na veel troostpogingen kalmeert ze eindelijk genoeg om ook te komen ontbijten.

Ik probeer onderstaande quote maar altijd in gedachte te houden als het zo’n strijd is…

Afbeeldingsresultaat voor angry child quote

Na het ontbijt gaan we naar het consultatiebureau. Vera en Alex hebben beiden een afspraak. Met Alex gaat alles goed, gewoon prima gegroeid en geen vragen. Lena is afgevallen maar wel gegroeid, en buigt dus af op de curve. Dat hadden we zelf ook al gezien. Ze heeft heftig veel last gehad van de waterpokken, met ook veel blaasjes in haar mond, dus het is geen verassing dat ze nu helemaal te licht is. Tis normaal al zo’n sprietje! Het is niet direct zorgelijk, maar we proberen haar wel wat meer aan te sporen dan normaal om te eten.

Vera is super goed gegroeid, ineens twee lijntjes omhoog, en 2 lijntjes naar beneden bij het gewicht. Best fijn, want soms dachten we aan overgewicht-issues bij haar. Goed om te merken dat het dus heel erg de goede kant op gaat! We moeten alleen nog een keertje terugkomen op verdenking van een lui oog…

Bij thuiskomst is Alex in slaap gevallen in de wagen, dus die leg ik in z’n bedje. Ik eet met Vera en Lena een perziktaartstukje. Na een half uurtje wordt Alex wakker.

Lena en Alex gaan in de wagen mee naar de supermarkt, Vera mag mee met de loopfiets. Lena vindt het loopfietsen soms nog wat te ver, of het gaat mij te langzaam 😉 En de dubbele wagen die we hebben is super handig!

Bij de supermarkt staan mensen van de Stichting Hulphond. De meiden zien de hondenknuffels liggen en ik laat me ompraten om donateur te worden…

Op de terugweg zijn er mannen het riool aan het schoonmaken en praten we over de pakken die ze aantrekken, de zuurstofslang, het masker en alle andere dingen die we zien. Leerzaam! Eén van die mannen zegt nog: “Kijk maar goed, dit is de reden om je school wél af te maken.” – wat ik een vreemde opmerking vind. We zouden véél sneller overlast hebben als dit soort beroepen zouden verdwijnen, dan wanneer er een x-aantal managers zouden verdwijnen…!

Als Lena in bed ligt, maak ik samen met Vera cake. Een super ongezond recept overigens, maar het enige wat ik zo snel kon vinden zonder ei. Ik weet sinds een maand dat ik een intolerantie heb voor ei en rogge, maar ben nog niet zo bedreven in het vinden van fijne, gezonde, nieuwe recepten. Dus dan maar een moddervette suiker cake 😉 Het maken van het beslag is leuk, en doordat er geen ei in zit mag je natuurlijk ook de kom uitlikken!

De cake ziet er mooi uit, en het fotograferen lukt ook nog redelijk!

We lezen vanmiddag voor het eerst The Runaway Bunny, het boekje van deze week. Later eens een review over schrijven, maar eerst nog vaker lezen, want ik vind het altijd véél belangrijker wat de kinderen van de boekjes vinden, dan wat ik er van vind…

 

 

Perziktaart

Een absolute favoriet hier in huis: de perziktaart. Je kunt ‘m met wilde perzikken maken, met gewone of met nectarines, is allemaal erg lekker. Het recept vond ik ooit op EetPaleo.nl, maar inmiddels wat aanpassingen aan gedaan.
Afbeeldingsresultaat voor perziken
De meiden vinden het leuk om de pitten uit de dadels te halen, om de ingrediënten in de weegschaal te gooien (tot ik stop zeg) en om de keukenmachine aan te zetten. Daarnaast vinden ze het leuk om de bodem plat te drukken en om de keukenmachine leeg te likken als de taart klaar is. En o ja, het taart-opeten vinden ze ook erg leuk hihi.
Ik moet nog leren foto’s maken van taart, geloof ik.. Hij is in ieder geval écht heel lekker hoor!
Niveau (1 t/m 5): ✯✯
Duur: 20 minuten + koelkasttijd
Ingrediënten: 
Bodem
– 250 gram medjool dadels
– 150 gram witte amandelen
– 100 gram kokosrasp
Vulling
– 5 rijpe perziken/wilde perziken/nectarines
– 1 citroen
– 250 gram kokosolie
– 200 gram santen
Bereiding
  1. Smelt de kokosolie in een pannetje.
  2. Smelt de santen in een beker heet water.
  3. Haal de pitten uit de dadels.
  4. Gooi alle ingrediënten voor de bodem in de keukenmachine, maal fijn.
  5. Bedek een springvorm met bakpapier en druk de bodemingrediënten erin plat. Zet de springvorm even aan de kant.
  6. Pers en rasp de citroen. Verwijder de pitten uit de perziken.
  7. Voeg alle vulling-ingrediënten toe aan het citroenspul. Als het fruit in de koelkast heeft gelegen, kun je dat beter eerst  apart malen, omdat de kokosolie en -santen anders meteen stollen.
  8. Voeg de vulling toe aan de springvorm en strijk soort van glad.
  9. Zet de taart enkele uren in de koelkast.

Eet smakelijk!

Appelhavermoutkoekjes

Voor de eerste Kitchen Classroom “les” op 2 juli, maken we havermoutkoeken. Heel eenvoudig recept, maar ook heel lekker. We maakten twee keer zo veel, maar daardoor moest de oven ook een uur draaien, dus deze hoeveelheid is waarschijnlijk beter. Als je grote koeken maakt past het misschien wel op één plaat, maar als je kinder-maat-koekjes maakt, dan is het beter om 2 bakplaten te gebruiken.

De kinderen hielpen met de appels in stukken snijden en met alles in de keukenmachine doen.

Niveau (1 t/m 5): ✯✯
Duur: 40 minuten

Ingrediënten: 
– 200 gram havermout
– 2 appels
– 50 gram rozijnen
– 50 gram walnoten
– 50 gram ongezouten roomboter
– 2 theelepels honing
– 1 eetlepel kaneel

Bereiding:
– Verwarm de oven voor op 170 graden. Bedek in ovenplaat (of 2) met bakpapier.
– Verwijder de klokhuizen uit de appels en rasp de appel fijn met een rasp of in een keukenmachine.
– Doe de rasp in de keukenmachine erbij en voeg de havermout, rozijnen, walnoten, roomboter, honing en kaneel toe. Mix alles door elkaar, haal uit de keukenmachine en kneed met je handen tot een deegbal.
– Maak van deze deegbal ronde koeken en leg ze op de ovenplaat/ovenplaten.
– Zet de koekjes voor ongeveer 30 minuten in de oven.

Eet smakelijk! (Of deel uit!)

6 juli 2019

Zaterdag! Samen vrij, super fijn. Alex heeft om 4.30 uur wel genoeg van de nacht en Roel staat met hem op. Om 7 uur wissel ik hem beneden af, zodat hij nog even kan slapen tot 10 uur. De meiden worden om 7.30 ook wakker en we ontbijten.

Daarna spelen we een spelletje met plussen, minnen en laarzen, met dobbelstenen en pionnen. Goed voor het beurt-wachten, tellen, gooien (niet door de hele kamer ;)), en fijne motoriek van t poppetjes verzetten. Ook goed voor het regels volgen en tegen je verlies kunnen… (vooral voor mama dan, Vera maakte me dik in!).

Rond 9 uur gaan we naar buiten. We wonen in een hofje met een fijne binnentuin. Vera speelt met tractorren en een buurmeisje, Lena speelt in de zandbak. Alex ligt bij mij op een kleedje in de zon een beetje om zich heen te koekeloeren. Best een fijn begin van de zaterdagochtend!

Daarna verschoon ik Alex en kleed ik hem om (oh my, wat kan dat jong kwijlen!), zodat ie lekker naar bed kan. Ik voed ‘m bij ons in bed, waar Roel wakker van wordt. Terwijl Roel naar beneden gaat, spring ik even snel onder de douche en daarna op de fiets met Lena: we gaan voor het eerst met haar naar de kapper. Er gaat zo’n 8 cm van haar haar af, al is t verschil nauwelijks te zien. Ze heeft zulke schitterende krullen, dat zegt ook iedereen bij de kapper, maar ze heeft er zelf vaak zoveel last van! Hopelijk nu minder, nu de punten weer wat minder dun zijn.

Het valt me trouwens weer op hoe ongelofelijk gender-bepaald onze samenleving soms is. We komen binnen en met ons zit ook een kindje van een jaar of 3 à 4 zit te wachten. Ze zijn ongeveer tegelijkertijd aan de beurt. Het andere kindje krijgt een jungle cape om, wordt constant gecomplimenteert op hoe stoer hij is, hoe cool hij er uit ziet, krijgt een scherm voor z’n neus en daar wordt (zonder dat hij zélf mag kiezen) Cars op gedraaid.

Onze Lena wordt twee stoelen verder geparkeerd, wordt tuttig aangesproken, krijgt een roze zeemeerminnen cape om, wordt over haar wangen geaaid “want ze is zo schattig”. Er wordt, in een gesprekje over wat we normaal met haar haar doen, klakkeloos vanuit gegaan dat ze roze speldjes in haar haren wil, en roze elastiekjes. Ze hebben maar één scherm, maar de kapster benadrukt dat “als het jongetje klaar is, mag jij Frozen kijken”.

Wat is toch het nut van al dat hokjesproppen van peuters? Laat ze (als dat kan, en dat kon hier), toch lekker zelf kiezen of ze een jungle of zeemeermin-cape willen, of ze roze of blauwe speldjes willen, en benoem van allemaal toch alstublieft dat ze schattig én stoer zijn!

Na de kapper (en mijn tirade, hihi, sorry!) gaan we naar de Etos voor wormenpilletjes (iel!), antiklitspray en nieuwe haarspeldjes. Lena mag ze uitkiezen en ontdooit weer een beetje. Ze vond het bij de kapper duidelijk héél spannend, was daar helemaal stil en bleek, maar werkte wel heel goed mee. Op de terugweg zit ze alweer liedjes te zingen in haar fietsstoeltje en thuis gaat ze meteen weer lekker spelen.

Bij thuiskomst is Vera weer met spelletjes uit het mooie rekenkastje aan het spelen. Heel gezellig!

Lena gaat na de lunch naar bed, Vera gaat met Alex en papa boodschappen doen. In de tussentijd werk ik een beetje en probeer ik de mediteren. M’n concentratievermogen is echt zwaar beroerd! Morgen maar weer proberen.

Als papa weer terug is breng ik Alex naar bed, en gaat Vera papa helpen met grasmaaien van de hele grote binnentuin. Later wordt Vera uitgenodigd om mee te gaan naar de waterspeelplaats, een leuk rots-water-speelding op 5 minuten lopen afstand. Net als Vera weg is, komt Lana langs om te vragen of Vera wil spelen… (Ik moet altijd een beetje lachen als mensen zich zorgen maken om het sociale aspect van het thuisonderwijs).

Aan het eind van de middag freubel ik nog het “Feed the Monster” spelletje: een stuk karton met een poppetje erop en een groot gat voor z’n mond, over een keukenschaal.

We pakken er twee dobbelstenen bij: eentje met kleuren en eentje met de cijfers 1, 2 en 3 erop. Ook pak ik twee bakjes strijkkralen. De meiden gooien met beide dobbelstenen, en “voeden” dan het monster met zoveel kraaltjes in de goede kleur als ze gegooid hebben.

Ze vinden het best een minuut of tien leuk 😉 Maar zijn snel afgeleid. Morgen weer proberen! Daarna helpen ze papa nog met bloemkoolpizza maken (recept volgt), en beleggen. En dan is weer een fijne dag voorbij!

 

2 juli 2019

Vandaag de eerste dag van ons nieuwe thuisonderwijscurriculum en van een nieuwe week met leuke plannen.

De kids worden vrolijk wakker en we ontbijten met pap. Daarna gaan we naar de markt. Het is ongeveer 20 minuten lopen met de loopfietsen (en Alex in de wandelwagen).

We hebben onderweg een heel gesprek over dit apparaat ^^^ dat aan een nieuwbouwhuis hangt dat we onderweg tegenkomen. De huizen zijn net een week of 2 af, dus er is veel bedrijvigheid rondom de gebouwen. We praten over diesel, benzine, stroom en zonnenpanelen.

In dezelfde straat is een klein voortuintje met een heleboel leuks erin. Bijvoorbeeld een vijver, met een brug, met kabouters erop. In de vijver zien we vissen en kikkers. Over de vijver hangt een net, we praten over de bescherming van de diertjes voor de vogels.

Op de markt stoppen we bij de groente- en fruitkraam en kopen allerlei lekkers. Daarna lopen we nog door naar één andere kraam om noten en dadels enzo te kopen.

Na de markt lopen we door naar de Jumbo. Onderweg zien we ineens een grote Muskuseens in een voortuintje liggen, nog geen halve meter van de stoep vandaan. Opvallend, zo dichtbij! We kijken er even naar. De eend vindt het niet zo tof, hij blaast naar ons. Ik vraag me af of hij ziek is, of gewond geraakt, maar wil ‘m geen stress geven door te blijven staan.

Op het moment dat we door willen lopen, zie ik waarom de eend daar ligt en zo giftig is: in het andere tuintje liggen moedereend en 10 à 12 kuikens in de struiken.

We konden de kuikentjes van heel dichtbij zien, zat letterlijk alleen een muurtje tussen. Niet te lang blijven staan vanwege de stress, maar wel een leuk en leerzaam moment. Gek ook, op 2 juli nog zulke kleine kuikens!

Op de terugweg een heel gesprek over de brandweer. Voor het onderdeel “Kindness and Connectivity” van de week gaan we steeds “iets liefs” doen voor de medemens en Vera wil wel een keer taart gaan brengen aan de brandweermeneren.

Thuis even wat drinken, croissantje eten en daarna havermout-appel-koekjes bakken. Niet zo’n succes, weinig aandacht van de meiden ervoor, ik denk te druk van na de vakantie en logeren bij opa en oma nog. Ik heb ze maar zelf afgemaakt terwijl de kids spelen.

Lena is moe, mopperig en gaat lekker naar bed. Ze heeft de waterpokken gehad en lijkt daar echt van bij te moeten komen. Met Vera met de nieuwe “kastjes” gespeeld, spel 1 2 en 3 van het oranje kastje.  De kastjes zijn oude rekenkastjes van een basisschool. Was leuk! Blond momentje van deze mama: we gooiden allebei steeds 1 of 2, dus ik dacht dat de dobbelsteen gejinxt was, maar het bleek een dobbelsteen te zijn met alleen maar 1, 2, 3 erop 😉

Lunchen, daarna Vera en Alex naar bed. Heel soms heb ik een “pauze” in mijn dag met de kids: als ze alle drie slapen. Helaas gooit een hele boze driftbui van Vera, waardoor Lena wakker wordt, roet in het eten.

’s Middags allemaal wat veel gemopper. Nog bijkomen van 2 weken vakantie, weekend oma, en nu dus ook weer weinig slaap. Alex ook mopperig door de waterpokken. Gelukkig kan er ook lief geknuffeld worden!

Mijn kleine ondeugdje is ook weer blijer wakker geworden!

We lezen vandaag nog voor uit the Little Blue Truck en andere boeken. De rest van de dag wordt vrij spelend doorgebracht, binnen en buiten, met nog wat kindjes uit het hofje.