Wie zijn wij?

Wij zijn Een Mooi Gezin (inkoppertje!), bestaande uit Mama Iris (juli 1989), Papa Roel (april 1979) en drie super leuke kinderen: Vera (augustus 2015), Lena (januari 2017) en Alex (januari 2019). Bij ons in huis wonen ook twee lieve katten: Leo en Maya.

Mama Iris is zo gek geweest om te verzinnen dat er over dit kleurrijke gezin wel geblogd kon worden, dus als er “ik” staat, schrijft zij. Of uhm, ik. Of uhm, je snapt ‘t!

Mama Iris

Mama Iris is in 1989 geboren in Culemborg als jongste van drie zussen. Als kind heel veel buiten gespeeld en rondgezworven in de wijk, op “wereldreis” en “avontuur”. Ik zat op een reguliere Christelijke basisschool en had het daar prima naar m’n zin, mede door de vele vriendinnetjes. Leren ging makkelijk, dus leren leren deed ik niet, maar daar kreeg ik pas véél later (4 VWO) last van.

Toen ik 8 werd gingen mijn ouders uit elkaar, toen ik 13 werd verhuisden we naar het huis van mijn moeders vriend in Hilversum. Mijn puberteit bracht ik in Hilversum door, wisselend tussen zwembad voor waterpolo, middelbare school in de bossen en mijn stamkroegje vlakbij het station. Wennen in Hilversum was lastig en het nut van de middelbare snapte ik ook vaak niet.

Na 6 jaar VWO mocht ik een papiertje in ontvangst nemen en probeerde ik in te loten voor Geneeskunde. Als tweede keuze vond ik op de valreep de Bachelor Gedrag en Samenleving (later Algemene Sociale Wetenschappen) aan de Universiteit van Amsterdam. Door uitloting werd dat uiteindelijk de bachelor waar ik aan begon en ik heb nooit weer getwijfeld over meeloten: ik had mijn plekje wel gevonden. Amsterdam riep me en ik ging wonen in allerlei verschillende antikraakwoningen, binnen en buiten de ring.

Binnen de bachelor was heel veel ruimte voor eigen invulling en ik begon eindelijk plezier te krijgen in leren, kennis tot me nemen en dingen ontdekken. Een minor Nederlandse Gebarentaal maakte echt een nieuwe passie in me los en ook alle sociale wetenschappen vakken waren tof. Na de bachelor startte ik vol goede moet aan de Bachelor Gebarentaalwetenschap, maar toen die niet meer vergoed zou worden, schreef ik me in voor de Research Master Child Development and Education. Gelukkig kwam ik door de moeilijke selectierondes heen. In de drie jaar daarna studeerde ik vrolijk door, leerde ik heel veel over onderzoek, statistiek, onderwijs en opvoeding. Thuisonderwijs kwam daar al een aantal keer erg interessant in naar voren.

Tijdens mijn studententijd verschuift mijn interesse langzaam van dronken aan de bar hangen, met pizza’s en magnetronmaaltijden, naar een gezondere levensstijl van veel dansen en gezond eten. De muziekstijl die me ontzettend begint te prikkelen is Goa/Psytrance. In 2011 en 2012 ben ik elk weekend wel ergens op een dansfeestje te vinden en val ik (eindelijk) 25 kilo af tot een gezonder gewicht. Ik stop in 2012 volledig met drinken en raak nu ook nooit meer alcohol aan.

In 2012 leer ik ook Roel kennen op één van de vele feestjes. Via via krijgt hij toevallig mijn telefoonnummer en op een festival in Hongarije gebruikt hij dat om te vragen waar ik en mijn vriendin Emma kamperen, zodat hij bij ons kan komen staan. Het begin van een goede vriendschap ontstaat daar, op dat prachtige festival Ozora in Hongarije. Gewoon vriendschap, later diepe vriendschap en nog weer later ineens heftige liefde. In maart 2013 spraken we dat naar elkaar uit en sindsdien zijn we erg blij dat we elkaar hebben. In mei 2015 zijn we getrouwd en in augustus van dat jaar werd onze oudste dochter, Vera geboren. In de jaren die daarop volgden kwamen nog Lena (jan 2017) en Alex (jan 2019).

Inmiddels werk ik als ZZP’er en heeft twee bedrijfjes: Een Mooi Gebaar en Een Mooie Bevalling. Bij Een Mooi Gebaar deel ik haakpatronen en tips voor het haken en mijn doula-werkzaamheden doe ik onder de naam “Een Mooie Bevalling”. Om ook af en toe gewoon mijn eigen persoonlijke dingen te kunnen delen is er dan nu deze website.

Papa Roel

Papa Roel is geboren en getogen in Limburg. Zijn beide ouders zijn fysiotherapeut geweest, maar nu met welverdiend pensioen. Ook Roel’s ouders zijn gescheiden, hij heeft met beiden nog goed contact. Na zijn kindertijd in Limburg is hij verhuisd naar Delft om daar, via allerlei studies, uiteindelijk HBO Milieukunde af te ronden. Het “tijdelijke” studentenbaantje in de IT die hij in die jaren opdeed, is nu nog steeds zijn echte grote mensen baan.

Die baan vereist dat hij één dag per week op kantoor is, maar gelukkig kan hij de rest van de week hier thuis, in zijn eigen kantoortje op zolder, werken. De kinderen (en ik) kunnen dus bij ontbijt, lunch én avondeten genieten van hun beide ouders om zich heen. Super luxe!

Ik kan nog wel honderd pagina’s volschrijven over de liefde van mijn leven, maar ik denk dat ik die verantwoordelijkheid bij hem neer leg, mocht hij daar interesse in hebben <3

Vera

Onze oudste, slimme, lieve dochter, met mega veel interesse in de wereld. Ze is met 36 weken thuis, in bad geboren, na een heerlijke, serene bevalling. Ze was klein maar sterk en groeide al snel uit tot een stevige baby. Vera vindt het leven zó leuk, dat slapen daar maar een vervelende onderbreking van is, waar veel op gemopperd wordt. Ze zal niet snel een detail over het hoofd zien en probeert álles te snappen, wat soms voor veel drukte in haar hoofdje zorgt. Ze tekent en kletst en puzzelt als de beste, en kan intens gelukkig zijn als ze met haar vriendinnen spelen kan. Ijsjes en chocoladetaart zijn haar favoriet, net als boekjeslezen en luisterboeken horen.

Lena

Lena had het in mijn buik in de zwangerschap al moeilijk en had een vervelende start met heel veel huilen en spugen. Gelukkig leek ze na een half jaar een beetje te landen en kwam er meer rust in haar lijfje. Ze blijft een felle tante en weet goed wat ze wil, maar is daarbij ook super lief en zacht voor anderen. Zelfs datgene wat ze super lekker vindt om te eten, deelt ze graag. Ze kan zichzelf goed vermaken met poppen, knuffels en duplopoppetjes, en speelt dan vooral dat die gaan slapen, of schone luier krijgen.

Alex

De Benjamin van het stel. In m’n buik al een hele tevreden Buddha baby, en uit mijn buik eigenlijk ook al vrij snel weer. Hij lacht naar iedereen en eet graag zijn voetjes op. Z’n zussen zijn dol op hem, en wij ook!