3 september 2019

Na mijn vier heerlijke dagen festival, was het nu weer tijd voor tijd met de kinderen. Vera vond de overgang weer erg moeilijk, dus veel conflict. In de ochtend kwam een buurvrouw met haar zoontje en dochter spelen, maar Vera vond het te moeilijk om te delen. Ze hebben het nog even bij de buurvrouw thuis geprobeerd, maar ook daar lukte het samenspelen niet zo goed.

Er stond twee weken lang een tekening op het raam voor Vera’s verjaardag. Die heb ik er af gehaald en Vera heeft daarna iets nieuws erop getekend.

Ze vond het zelf de aarde, met die halve maan die dan donker en licht aangeeft, en de puntjes zijn mensen en boten, en het erom heen is het universum. Ik vond het super goed verzonnen!

Lena was weer moe en hangerig, dat baart me soms toch wel zorgen. Ze heeft wat filmpjes gekeken met een dekentje op de bank, met klei gespeeld, en heel veel naar voorgelezen boekjes geluisterd.

Alex drinkt gelukkig gewoon normaal uit de borst, die heeft geen last gehad van de paar dagen die ik er tussen uit was.

We kregen in de middag het FromJennifer pakket binnen en wat is het gaaf! Een schitterend groot 100 veld, een 10 veld, en een heleboel “coins” die erbij horen. Vera en ik hebben samen de cijfers van 1 tot 100 in alle vakjes gelegd, op de goede volgorde. Daarna heeft Vera alle wollen balletjes die erbij horen ook over de vakjes verdeeld.

We puzzelen nog wat en daarna gaan de meiden buiten spelen, in de zandbak en op de trampoline.

In de avond heb ik haakavond. Drukke dag zo na zo’n chill festival, maar wel een leuke drukke dag!

6 juli 2019

Zaterdag! Samen vrij, super fijn. Alex heeft om 4.30 uur wel genoeg van de nacht en Roel staat met hem op. Om 7 uur wissel ik hem beneden af, zodat hij nog even kan slapen tot 10 uur. De meiden worden om 7.30 ook wakker en we ontbijten.

Daarna spelen we een spelletje met plussen, minnen en laarzen, met dobbelstenen en pionnen. Goed voor het beurt-wachten, tellen, gooien (niet door de hele kamer ;)), en fijne motoriek van t poppetjes verzetten. Ook goed voor het regels volgen en tegen je verlies kunnen… (vooral voor mama dan, Vera maakte me dik in!).

Rond 9 uur gaan we naar buiten. We wonen in een hofje met een fijne binnentuin. Vera speelt met tractorren en een buurmeisje, Lena speelt in de zandbak. Alex ligt bij mij op een kleedje in de zon een beetje om zich heen te koekeloeren. Best een fijn begin van de zaterdagochtend!

Daarna verschoon ik Alex en kleed ik hem om (oh my, wat kan dat jong kwijlen!), zodat ie lekker naar bed kan. Ik voed ‘m bij ons in bed, waar Roel wakker van wordt. Terwijl Roel naar beneden gaat, spring ik even snel onder de douche en daarna op de fiets met Lena: we gaan voor het eerst met haar naar de kapper. Er gaat zo’n 8 cm van haar haar af, al is t verschil nauwelijks te zien. Ze heeft zulke schitterende krullen, dat zegt ook iedereen bij de kapper, maar ze heeft er zelf vaak zoveel last van! Hopelijk nu minder, nu de punten weer wat minder dun zijn.

Het valt me trouwens weer op hoe ongelofelijk gender-bepaald onze samenleving soms is. We komen binnen en met ons zit ook een kindje van een jaar of 3 à 4 zit te wachten. Ze zijn ongeveer tegelijkertijd aan de beurt. Het andere kindje krijgt een jungle cape om, wordt constant gecomplimenteert op hoe stoer hij is, hoe cool hij er uit ziet, krijgt een scherm voor z’n neus en daar wordt (zonder dat hij zélf mag kiezen) Cars op gedraaid.

Onze Lena wordt twee stoelen verder geparkeerd, wordt tuttig aangesproken, krijgt een roze zeemeerminnen cape om, wordt over haar wangen geaaid “want ze is zo schattig”. Er wordt, in een gesprekje over wat we normaal met haar haar doen, klakkeloos vanuit gegaan dat ze roze speldjes in haar haren wil, en roze elastiekjes. Ze hebben maar één scherm, maar de kapster benadrukt dat “als het jongetje klaar is, mag jij Frozen kijken”.

Wat is toch het nut van al dat hokjesproppen van peuters? Laat ze (als dat kan, en dat kon hier), toch lekker zelf kiezen of ze een jungle of zeemeermin-cape willen, of ze roze of blauwe speldjes willen, en benoem van allemaal toch alstublieft dat ze schattig én stoer zijn!

Na de kapper (en mijn tirade, hihi, sorry!) gaan we naar de Etos voor wormenpilletjes (iel!), antiklitspray en nieuwe haarspeldjes. Lena mag ze uitkiezen en ontdooit weer een beetje. Ze vond het bij de kapper duidelijk héél spannend, was daar helemaal stil en bleek, maar werkte wel heel goed mee. Op de terugweg zit ze alweer liedjes te zingen in haar fietsstoeltje en thuis gaat ze meteen weer lekker spelen.

Bij thuiskomst is Vera weer met spelletjes uit het mooie rekenkastje aan het spelen. Heel gezellig!

Lena gaat na de lunch naar bed, Vera gaat met Alex en papa boodschappen doen. In de tussentijd werk ik een beetje en probeer ik de mediteren. M’n concentratievermogen is echt zwaar beroerd! Morgen maar weer proberen.

Als papa weer terug is breng ik Alex naar bed, en gaat Vera papa helpen met grasmaaien van de hele grote binnentuin. Later wordt Vera uitgenodigd om mee te gaan naar de waterspeelplaats, een leuk rots-water-speelding op 5 minuten lopen afstand. Net als Vera weg is, komt Lana langs om te vragen of Vera wil spelen… (Ik moet altijd een beetje lachen als mensen zich zorgen maken om het sociale aspect van het thuisonderwijs).

Aan het eind van de middag freubel ik nog het “Feed the Monster” spelletje: een stuk karton met een poppetje erop en een groot gat voor z’n mond, over een keukenschaal.

We pakken er twee dobbelstenen bij: eentje met kleuren en eentje met de cijfers 1, 2 en 3 erop. Ook pak ik twee bakjes strijkkralen. De meiden gooien met beide dobbelstenen, en “voeden” dan het monster met zoveel kraaltjes in de goede kleur als ze gegooid hebben.

Ze vinden het best een minuut of tien leuk 😉 Maar zijn snel afgeleid. Morgen weer proberen! Daarna helpen ze papa nog met bloemkoolpizza maken (recept volgt), en beleggen. En dan is weer een fijne dag voorbij!