Ik ben Iris. Ik ben opgegroeid in Culemborg en ging naar een reguliere Christelijke basisschool. Leren ging makkelijk — iets te makkelijk. Ik leerde nooit echt leren, en dat kreeg ik pas later in mijn middelbareschooltijd door.
Na zes jaar VWO in Hilversum studeerde ik Algemene Sociale Wetenschappen aan de UvA, gecombineerd met een Bachelor Gebarentaalwetenschap, gevolgd door een Research Master Child Development and Education. Daarin leerde ik alles over onderwijs, opvoeding en onderzoek. Thuisonderwijs — met name in Amerika — kwam meerdere keren interessant in beeld. Ik schreef het op. Ik vergat het niet.
In 2012 leerde ik Roel kennen op een psytrancefestival in Hongarije. In 2013 waren we officieel samen. In 2015 getrouwd. In datzelfde jaar werd Vera geboren — thuis, in bad, na een serene bevalling.
En toen begon de vraag.
De vraag die we niet konden negeren
De geboorte van Vera pakte we serieus aan: we onderzochten de mogelijkheden voor alternatieve verloskunde en kraamzorg, deden samen een voorbereidende cursus bij een haptonoom en zochten uit hoe we een baby wilde opvoeden. Kernwoorden daarbij waren vrijheid, natuur, samen, borstvoeding, dichtbij, geen opvang. Ik stopte met werken als onderzoeker en besloot voortaan als huismoeder (en een beetje als ZZP’er) door het leven te gaan.
Door mijn interesse in onderwijs, kwam ook al snel de vraag voor welke school ter sprake. In de zwangerschap al zelfs. We woonden toen nog in Den Haag, verhuisden toen Vera 1 werd naar Culemborg, maar op allebei de plekken konden we geen school vinden die aansloot bij onze levensovertuiging.
We gingen op zoek. We lazen alles wat we konden vinden over thuisonderwijs in Nederland. We spraken gezinnen. We keken naar de wet. En we kwamen erachter dat de keuze voor thuisonderwijs eerder gemaakt moet worden dan de meeste ouders weten — namelijk vóórdat je kind ooit ingeschreven heeft gestaan op een school.
We hadden geluk dat we op tijd wisten.
Tien jaar later
We kregen vier prachtige kinderen: Vera (2015), Lena (2017), Alex (2019) en Mira (2022). Bij elk kind maken we bewuste keuzes — over de bevalling, over voeding, over hoe we wilden leven. We lezen, stellen vragen, twijfelen, kiezen en sturen bij.
Onze vier kinderen hebben nooit een dag op school gezeten. Vera is inmiddels tien. Lena negen. Alex zeven. Mira drie.
We leren niet klassikaal, niet met een vaste methode, niet omdat de inspectie het zegt. We leren omdat leren leuk is. Omdat de wereld een klaslokaal is. Omdat kinderen van nature nieuwsgierig zijn — en dat willen we ze niet afleren.
Dat betekent niet dat het altijd makkelijk is. Thuisonderwijs vraagt iets van je als ouder. Het vraagt aanwezigheid, geduld en het vermogen om los te laten wat je zelf gewend was.
Maar het geeft ook iets terug wat je nergens anders krijgt: kinderen die zichzelf kennen. Die weten wat ze willen leren. Die durven te zeggen “dit snap ik nog niet” zonder bang te zijn voor een onvoldoende.
Waarom deze site?
Ik schrijf niet voor gezinnen die al thuisonderwijs geven. Ik schrijf voor ouders die nog niet weten dat ze een keuze hebben.
Ouders die bij de bevalling, de slaap, de voeding, schermtijd — bij álles — nadenken. Maar die bij de schoolkeuze ineens op de automatische piloot gaan. Niet omdat ze het niet belangrijk vinden, maar omdat school gewoon… vanzelfsprekend is.
Die automatische piloot wil ik doorbreken. Niet om iedereen naar thuisonderwijs te duwen — dat is niet het punt. Maar om ouders de vragen te stellen die niemand anders stelt. Zodat ze kiezen. Bewust. Voor hún kind. Op hún manier.
Dat is Een Mooi Gezin.
*Vragen? Je kunt me bereiken via iris@eenmooigezin.nl
