10 augustus 2019

Drie gelukkige, tevreden kindjes, die samen op een vierkante meter met duplo kunnen spelen. Heerlijk begin van de dag!

We hebben in de ochtend bezoek van Femke, Ger en zoontje Mees. Mees is iets ouder dan Alex, Femke is ook doula, net als ik, en we delen allerlei andere interesses en opvoedingsideeën. Femke is ook mompreneur, zij heeft het bedrijf Online Opvoeden. Alex slaapt, Lena wil honderd keer hetzelfde boekje voorgelezen krijgen door de vier volwassenen, en Vera loopt in en uit met Lana. Het is heel gezellig en fijn om met andere ouders te kletsen en het bezoekje was zeker voor herhaling vatbaar 🙂

Het lukt Lena niet om te slapen en Alex is na een half uurtje weer wakker, dus we hebben een lange vrije middag. Vrij uniek, want meestal ligt er wel een kindje te slapen en kunnen we dus niet als gezin weg.

Vandaag gingen we daarom naar Landgoed Heerlijkheid Marienwaardt met de auto, om lekker te wandelen. Alex in de draagzak, de meiden zelf stappen (en af en toe gedragen…). Voor mij weer een heerlijke bevestiging van heo je van het leven leert, en niet (alleen) in een klaslokaal. Jaarringen tellen op omgehakte bomen, het verschil tussen loofbomen en naaldbomen uitleggen, balansoefeningen op takken, sluipoefeningen, tikkertje, paddenstoelen zoeken, honderden vragen beantwoorden. Heerlijke middag in het bos!

In de middag wordt er nog wat vrij gespeeld, kijken de meiden Buurman en Buurman op Netflix en helpen ze met koken.

De vier appelboomzaadjes over twee potten verdeeld zijn al weer zichtbaar!

Morgen nog een dagje weekend. Fijn!

8 augustus 2019

Vera verdwijnt ’s ochtends vroeg meteen richting Lana om te spelen dus ik breng de ochtend met Lena en Alex door. Alex blijft mopperig, benieuwd of binnenkort z’n boventanden door gaan komen.

Als Alex slaapt en Lena een filmpje kijkt, werk ik wat websites bij en haak ik een beetje. Ik geniet enorm van de rust! We zijn ook eindelijk van de “Ik wil Sinterklaasliedjes”-exclusiviteit af, ze willen inmiddels ook jazz luisteren! Het is grappig hoe dat gekomen is: bij opa Jos en oma Wilma (Roel’s vader en zijn vrouw) ligt een boekje: Paco en de Jazzband. Super leuk boekje, echt een aanrader, ga er nog even een review van schrijven later vandaag. Sindsdien vragen ze af en toe “Paco-liedjes”, dus dan kan ik ongegeneerd de “Jazz Morning Playlist” op Spotify aanzetten. Heerlijk!

Lena komt naast me zitten terwijl ik op de laptop werk en speelt weer met het letterspelletje. Ze heeft vooral veel lol als ik steeds de letters uitspreek zoals zij ze in het bakje stopt, dat levert immers héle vreemde woorden op.

 

 

7 augustus 2019

We hebben een planbord gekregen van mijn moeder voor m’n verjaardag en die hebben we steeds meer in gebruik. Elke ochtend hangt Vera een nieuw nummertje op en verplaatst ze onder in de dagen naar de goede plek. Ze leert zo over de dagen van de week, de maanden van het jaar, de seizoenen, en tellen tot 31. Best veel vaardigheden dus! Na het ophangen van de cijfertjes lezen we het gedicht van de dag uit Sing a Song of Seasons.

Het is een namaak, gebasseerd op de eeuwige kalender van FromJennifer op Etsy. Nog even doorsparen voor we dat willen/kunnen betalen…

Het werkt, naast kalender, ook een beetje als afkruistekening, want het witte versierde rondje is Vera’s verjaardag! Ze wordt aan het eind van de maand alweer 4 jaar oud… *slik*

De meisjes spelen ’s ochtends heerlijk samen met een letterspelletje. Dat gebruikt schoolschriftletters, die ze allebei dus nog helemaal niet herkennen. Ik weet nog niet zo goed wat we daarmee moeten, iemand tips?

De appelzaadjes zijn eindelijk ontsproten! Dus die hebben we vandaag, samen met een buurmeisje, gezaaid in twee rode potten. Twee zaadjes per pot, staan nu in de vensterbank.

2 augustus 2019

Vandaag werk ik vooral aan mijn geheime haakopdracht, terwijl Roel voor de kinderen zorgt. Ik ben alleen beneden voor ontbijt, koffie, lunch en avondeten. Heerlijk, zo’n dagje focussen!

Vera speelt weer bijna de hele dag met buurmeisje Imme, waardoor er geen “onderwijs” zaken gebeuren. We vinden het, in ieder geval de komende jaren, het allebelangrijkste dat de kinderen kunnen spelen. Dat komt vóór alle andere dingen, waardoor andere dingen dus wel eens blijven liggen. Ik ben van mening dat kinderen het meeste leren als ze spelen, veel meer dan bij tafelactiviteiten.

In de avond ga ik nog een stuk wandelen, ik luister daarbij naar mijn nieuwe audioboek “Day of the Dead” van Nicci French. Het is het achtste en laatste deel in een serie, dus ik ben benieuwd naar de ontknoping.

Ik vond het gedichtje uit Sing a Song of Seasons vandaag heel mooi, dus die wil ik graag met jullie delen :

Afbeeldingsresultaat voor ocean picture

Until I saw the Sea – Lilian Moore

Until I saw the sea
I did not know
that wind
could wrinkle water so

I never knew
that sun
could splinter a whole sea of blue. 

Nor 
did I know before
a sea breathes in and out
upon a shore

1 augustus 2019

De klad is er een beetje in geraakt door de hittegolf, mijn verjaardag en een lang weekend logeren in Limburg. We hebben leuke dingen gedaan, veel met water gespeeld, veel voorgelezen voor de ventilator, veel ijsjes gegeten en veel, heel veel, vrij gespeeld met elkaar en vriendjes en vriendinnetjes.

Vandaag pakken we de draad weer voorzichtig op. Ik werk nog steeds aan een geheime haakopdracht, daarover later meer, dus als ik m’n handen even vrij heb, gaat de tijd daarheen. Ook pak ik vandaag de laatste tassen uit en draai ik wat wasjes.

Alex z’n ondertanden zijn beiden door, hij kwijlt en moppert er nog wat van na. Ook poept ie wat moeilijk… Maar…. Hij slaapt belachelijk goed! Vannacht van 19 tot 4.30 zonder ons nodig te hebben, daarna met voeding nog tot 7.30 door. Wat heerlijk!

De buren komen mn nieuwe schoenen brengen. De oude waren na 6 jaar veel lopen helemaal versleten. Ben benieuwd waar deze nieuwe me zullen brengen!

Ik blader veel op Etsy vandaag, op zoek naar leuk, veelzijdig, thuisonderwijs materiaal. Daarbij vergaap ik me vooral aan de webwinkel FromJennifer, wat een prachtige dingen heeft zij.

Vera speelt in de ochtend en middag lang met buurmeisje Imme. Lena heeft daardoor het speelgoedrijk voor zich alleen en tis altijd leuk om te zien hoe anders ze dan speelt. Hele verhalen tegen zichzelf, ze kan zich dan echt heel goed vermaken en komt alleen af en toe om hulp vragen. (Bijvoorbeeld als ze bovenop de wiebelige krabpaal is geklommen om een doek over ’t poppenhuis te leggen “omdat de poppen anders niet kunnen slapen” en er zelf niet meer goed van af durft.)