30 maart 2020

Afbakbrood

Die gekke run op brood en wc-papier zorgt ervoor dat we tegenwoordig vaak (duur/luxe!) afbakbrood van La Place kopen bij de supermarkt om dat dat het enige brood is wat dan nog over is. Wel lekker wakker worden hoor, met de geur van brood in huis! De meiden vinden het ook prima, dus misschien houden we het er voor de weekenden ofzo wel in…

Balans

Vera heeft het moeilijk met de corona-crisis en alle veranderingen die dat met zich mee brengt. Haar hele huid op de handen is stuk, ze heeft veel woede-aanvallen en is erg onrustig. Ze kan óók heerlijk spelen, genieten van dat er zoveel vriendjes “vrij” zijn en van het heerlijke weer. Maar het is zoeken naar de balans tussen genoeg-uitdaging en geen-overprikkeling. Die is soms echt zoek deze dagen!

Alex krijgt z’n volgende tandje en is daar not-amused over. Logisch ook! Lijkt me best pijnlijk… Hij gaat heen en weer tussen z’n vrolijke zelf en een super aanhankelijk aapje zijn. Ook weer zo’n balans dingetje 😉

Lena wil het liefst de hele dag op de bank hangen met een luisterboekje aan. Ergens denk ik niet dat luisteren naar (goede!) boekjes kwaad kan, maar dat gehang dat staat me wel vaak tegen. We maken wat vage afspraken over “eerst spelen, dan luisterboekje” of “alleen luisterboekjes vóór het middagdutje”, maar ik heb er nog geen “goede” balans in gevonden.

Werken

Mensen zitten in quarantaine en in quarantaine wordt meer gehandwerkt! Dat blijkt uit de drukte met vragen op de website en de bijbehorende social media kanalen.

Tussendoor ben ik dus veel met werk bezig, voor zover dat gaat. Ook de avonduren zijn daar eigenlijk voor bedoeld. Maar ik merk dat ik moe ben, m’n hoofd vol zit en het me moeilijk lukt om echt productief te werken. Ik hoop van harte dat de opvang wél snel weer mag, maar ik heb er een hard hoofd in.

Buiten

Gelukkig helpt buiten zijn voor ons allemaal. Dat zijn we dan ook meerdere uren per dag. Ik soms met een haakwerkje of boek, de meiden met buurkindjes, elkaar, en Alex in de zandbakboot. We komen de dagen wel door! We vermijden natuurlijk drukke plekken en houden ons aan de regels, maar ik ben wel heel dankbaar dat we niet binnen hoeven blijven. Dat lijkt me nóg veel lastiger (en ongezonder…)

25 maart 2020

We wandelen in de ochtend een rondje naar de stadsboederij, door onze schitterende wijk heen.

We praten over eendjes en het riet, en over kuikens en nesten bouwen. Vera vindt het maar gek dat vogels elk jaar opnieuw een nest bouwen, waarom kunnen ze niet gewoon in het oude nest?

Alex zit altijd heel meditatief te koekeloeren vanuit de wandelwagen, alsof ie dan half “uit” staat. Valt er ook regelmatig in in slaap!

Vera vindt het lastig dat er door corona zoveel leuke, normale dingen niet doorgaan. De stadsboerderij kan wel wat financiële steun gebruiken in deze tijden, het is vlakbij en het is er rustig, dus dat “uitje” durf ik met ze te maken voor de broodnodige fruit en groente aanvullingen. Ze gaan niet mee het winkeltje in, maar spelen buiten in de grote zandbak. Wel corona-veilig, maar ook fijn.

Lena wilde niet met de loopfiets en loopt het stuk “gewoon” mee. Niet zo gewoon voor haar, ze moppert snel over moe en geen zin, maar nu ging het gewoon helemaal vanzelf en gezellig <3 Kleine meisjes die groot worden, wat een geluk!

Na terugkomst van de boerderij spelen we heerlijk in de binnentuin tot de lunch. Goed voor iedereen!


Zoals wel vaker met deze website, lukt het me ’s ochtends prima om een berichtje te maken mét foto’s, maar is de middag te druk/chaotisch om het nog bij te werken.

We hebben nog veel buitengespeeld, voorgelezen, en samen gekleurd. Het was een fijne dag!

24 maart 2020

De opvang is opgehouden dus Roel en ik verdelen de werkdagen.

Alex is om 5 uur wakker, gelukkig staat Roel met hem op.

De meiden volgen om 7 uur. Roel gaat werken, ik help de meiden waar nodig met aankleden en ontbijt beneden met ze.

We lezen “het gedichtje van de dag”, een gedicht uit Sing a Song of Seasons, een prachtig dik geïllustreerd boek vol met gedichten, eentje voor elke dag van het jaar.

We praten dan altijd wat over het gedichtje, over wat het zou betekenen, hoe de afbeelding wel of niet past, etc. Soms zijn de onderwerpen te zwaar, dan sla ik stukken over.


Ik blader met Vera door “Het Basisschoolboek”. Dat is een boek, van verassend weinig bladzijden, waar álles in staat dat een basisschoolkind moet kennen en kunnen. Niet de sociale vaardigheden, maar wel de academische vaardigheden. We bladeren er wel eens (één keer per twee maanden?) doorheen en meestal inspireert het Vera om weer over een ander onderwerp vragen te stellen.

Lena speelt met het prachtige bord van FromJennifer, met de wollen balletjes en de cijfers. Ze snapt de cijfers natuurlijk nog niet allemaal, maar het is sowieso al goed voor de fijne motoriek. Soms oefenen we de kleuren met de bolletjes in het Engels, of we tellen de bolletjes.

Vera bouwt een hut met een grote doos in de gang, en gaat daarin een boekje zelf lezen.

Alex aait de poes, kruipt rond en vermaakt zichzelf uitstekend.

 

Lena speelt met de magnetische bouwblokken, terwijl er een Nijntje luisterboek aanstaat.

Na het fruiteten gaan we de binnentuin in. Lena springt een tijd op de trampoline met een buurmeisje, Alex speelt in de zandbakboot, Vera wordt voorgelezen door een ander buurmeisje. Het wisselt wat, er wordt ook rondgerend. Lena heeft het, zoals gebruikelijk, snel koud en gaat weer naar binnen.

Om 11 uur ga ik werken en komt Roel beneden.

Afbeelding kan het volgende bevatten: de tekst 'THUISSCHOLING www.loesje.nl loesje@loesje.nl ER IS zo VEEL DAT IK MIJN OUDERS KAN LEREN DRIE WEKEN IS NOOIT GENOEG'

De kinderen spelen met Roel en elkaar. Ze maken een kaart voor oma die bijna jarig is en gaan ‘m even posten. De jongsten twee slapen in de middag zoals altijd. Handig, thuiswerkende ouders, dan kun je nét iets makkelijker een ommetje maken met slapende kinderen in huis: de andere ouder houdt dan een oogje in het zeil.

Aan het eind van de middag komt Vera een uurtje bij me zitten om te “werken”. Ze knutselt wat met rondslingerende post-its en kletst me de oren van het hoofd. Niet zo bevorderlijk voor het thuiswerken, wel heel gezellig. Ik leg haar trouwens ook uit wat ik aan het doen ben. Onze kinderen zien ons veel achter een scherm en ik wil wel dat ze snappen wat voor werk we doen. Als ze leren door te kopiëren, moeten ze wel snappen wat ze zien. Met haken, koken, tuinieren, stofzuigen, is het duidelijk wat er gebeurt, maar met op muizen klikken en toetsen drukken, is dat het niet.

’s Avonds ga ik wandelen. Voor de frisse lucht en de beweging. Het is koud! Ik probeer nog steeds m’n 10.000 stappen per dag te halen, maar dat is écht een stuk lastiger nu ik niet meer met de kinderen naar de bibliotheek, supermarkt, vriendjes, speeltuintjes, etc. meer ga.