12 juli 2019

Vandaag gaan de meiden naar de gastouder en zorgt Roel voor Alex. In de ochtend komt er iemand om me te interviewen voor een nieuw, super tof, geheim project. Volgende week vrijdag mag ik er eindelijk meer over zeggen. Ik haakte ook nog even snel m’n sjaal af voor de gelegenheid!

In de middag ga ik met een studievriend koffie munt thee drinken in Utrecht. We spreken elkaar zo eens per jaar en het is altijd prettig om zo even samen te zijn, het jaar te evalueren en onze, zeer verschillende, levens naast elkaar te leggen.

Afbeeldingsresultaat voor mint tea quote

’s Avonds bestel ik weer wat nieuwe boeken voor het Blossom and Root curriculum. De boekjes zijn Engels en hebben een lange levertijd, soms meer dan 3 weken, dus ik blijf graag een beetje op de zaken vooruit lopen.

11 juli 2019

Een dag met slechts één afspraak: spelen bij Bolderburen, waar je binnen en buiten kunt spelen (en koffie kunt drinken). Om 10 uur ongeveer afgesproken, maar heel-lang-slapende Alex gooit roet in het eten: die slaapt ineens meer dan 2 uur, waardoor we niet meer weg kunnen!

In de ochtend kijken de meiden een paar korte filmpjes: de voorgelezen versies van The Little Blue Truck (boekje van vorige week), the Runaway Bunny (boekje van deze week) en een stukje van de Woezel en Pip-film. Die laatste vinden ze eng, dus zetten we weer af.

We kijken naar een nieuw schilderij, nog wel van Van Gogh: the Bedroom in Arles. We hebben een gelamineerde versie, en een gelamineerde schets + brief aan z’n broer, die hangen we op. We hebben ook kleurplaten van het schilderij. Vera wil daar wel mee kleuren, Lena niet. Ik ga ze niets dwingen (wat betreft het curriculum) op deze leeftijd, alles wat ze oppakken is mooi meegenomen.

Na alle drukte van gisteren spelen we vandaag vooral en werk ik wat achterstallige klusjes weg. We planten samen wat planten van de achtertuin naar de saaie potten voor het huis en zaaien nog een zakje wilde bloemen. Geen idee of het uitkomt nog, maar de kids vonden het heerlijk om te mogen helpen, en daar gaat het me nu om.

We zagen nog een super grote slak! Die moest natuurlijk van alle kanten bekeken worden, opgetild, en later ook weer “vrijgelaten”. De fascinatie van de kleine dames (en buurmeisje Imme) was weer prachtig om te mogen zien (en voeden).

Lena blijft wel moe, dat is vervelend om te zien. Ze heeft echt een deuk opgelopen van de waterpokken en lijkt die maar moeilijk kwijt te raken. Extra veel duimen, voorlezen en knuffelen dan maar…

De dag sluit heerlijk af, met een haakavondje, in de zon, buiten in de binnentuin!

 

 

10 juli 2019

Vera schreef “Opa Jos”, helemaal zelf! Zo trots als een pauw was ze, echt heel leuk om te zien. Ik zat op de bank, zij aan tafel, ze vroeg hoeveel letters het waren en welke letters dan en daar ging ze !

We luisteren, net als vorige week, Mozart, deze keer via de iPad met een filmpje erbij. De kinderen vonden het veel leuker en hebben 20 minuten gekeken terwijl ze tekenden. Vera vroeg van alles over de dirigent, over de muziekinstrumenten, over de bladmuziek. Lena wilde ‘m na 15 minuten ofzo uit, maar bleef toch geïnteresseerd kijken.

Daarna vertrekken we naar buiten met stoepkrijt, Vera wil graag een hinkelpad tekenen. We tekenen er twee, eentje elke kant op, met de cijfers van 1 tot 10. De kinderen spelen er wat op en willen dan bellen blazen. (Door de foto’s zie ik ineens al die dode planten: morgen maar eens wat aan doen!)

Femke en Mees komen langs, ik en Femke kunnen lekker kletsen terwijl Alex slaapt en de meiden om ons heen dartelen. Super fijn om ook volwassenen te spreken, zeker als die ook kleine kotertjes hebben die dan gezellig mee komen spelen. Mees is een schat, ik vergeet alleen de foto’s… Alex en Mees snappen natuurlijk nog niet echt wat samen spelen is, dus hen bij elkaar op een kleedje, is errug goed opletten!

Kleedjes hebben trouwens sowieso niet meer helemaal het beoogde effect, Alex duwt en rolt zichzelf alle kanten op. Tot zijn frustratie nog vaker achteruit dan vooruit, waardoor ie vaak juist níet bij iets terecht komt hihi.

Buurmeisje Imme komt ook spelen en de meisjes lopen wat heen en weer tussen binnen en buiten. Er worden hutten gebouwd, poppen in bed gestopt, en nog allerlei andere rollenspellen en fantasie dingen gespeeld.

Na de lunch gaan Lena en Alex naar bed en komt Minke spelen, de dochter van onze gastouder. Er wordt druk gekleid, geschommeld, gepuzzeld en trampoline gesprongen. Minke wil graag ook nog even in de regen spelen, maar Vera wil dat niet en ze lossen het goed samen op door wat anders te kiezen.

Als Minke wordt opgehaald zit Vera vol. Het is al een behoorlijk drukke dag geweest voor haar! Ze besluit zelf naar bed te willen, terwijl Lena en Alex er net uitkomen, en slaapt een uurtje. Ik vind het super knap dat ze het kan aangeven en uitvoeren, vaak is slaap een enorme strijd met haar.

We zijn niet toegekomen aan de Kindness and Connectivity activiteit van de dag, dus die gaan we in het weekend proberen te doen. Al was het wel een hele lieve en sociale dag, dus ik reken ‘m goed 🙂

9 juli 2019

Net als gisteren, begint de dag vandaag weer heel boos voor Vera. Ze doet gemeen tegen Lena (“Ik ga nooit meer met jou spelen”, “Ik vind jou stom”, “Je mag nooit meer op mijn feestje komen”) en we kunnen het gedrag moeilijk doorbreken helaas. Na veel troostpogingen kalmeert ze eindelijk genoeg om ook te komen ontbijten.

Ik probeer onderstaande quote maar altijd in gedachte te houden als het zo’n strijd is…

Afbeeldingsresultaat voor angry child quote

Na het ontbijt gaan we naar het consultatiebureau. Vera en Alex hebben beiden een afspraak. Met Alex gaat alles goed, gewoon prima gegroeid en geen vragen. Lena is afgevallen maar wel gegroeid, en buigt dus af op de curve. Dat hadden we zelf ook al gezien. Ze heeft heftig veel last gehad van de waterpokken, met ook veel blaasjes in haar mond, dus het is geen verassing dat ze nu helemaal te licht is. Tis normaal al zo’n sprietje! Het is niet direct zorgelijk, maar we proberen haar wel wat meer aan te sporen dan normaal om te eten.

Vera is super goed gegroeid, ineens twee lijntjes omhoog, en 2 lijntjes naar beneden bij het gewicht. Best fijn, want soms dachten we aan overgewicht-issues bij haar. Goed om te merken dat het dus heel erg de goede kant op gaat! We moeten alleen nog een keertje terugkomen op verdenking van een lui oog…

Bij thuiskomst is Alex in slaap gevallen in de wagen, dus die leg ik in z’n bedje. Ik eet met Vera en Lena een perziktaartstukje. Na een half uurtje wordt Alex wakker.

Lena en Alex gaan in de wagen mee naar de supermarkt, Vera mag mee met de loopfiets. Lena vindt het loopfietsen soms nog wat te ver, of het gaat mij te langzaam 😉 En de dubbele wagen die we hebben is super handig!

Bij de supermarkt staan mensen van de Stichting Hulphond. De meiden zien de hondenknuffels liggen en ik laat me ompraten om donateur te worden…

Op de terugweg zijn er mannen het riool aan het schoonmaken en praten we over de pakken die ze aantrekken, de zuurstofslang, het masker en alle andere dingen die we zien. Leerzaam! Eén van die mannen zegt nog: “Kijk maar goed, dit is de reden om je school wél af te maken.” – wat ik een vreemde opmerking vind. We zouden véél sneller overlast hebben als dit soort beroepen zouden verdwijnen, dan wanneer er een x-aantal managers zouden verdwijnen…!

Als Lena in bed ligt, maak ik samen met Vera cake. Een super ongezond recept overigens, maar het enige wat ik zo snel kon vinden zonder ei. Ik weet sinds een maand dat ik een intolerantie heb voor ei en rogge, maar ben nog niet zo bedreven in het vinden van fijne, gezonde, nieuwe recepten. Dus dan maar een moddervette suiker cake 😉 Het maken van het beslag is leuk, en doordat er geen ei in zit mag je natuurlijk ook de kom uitlikken!

De cake ziet er mooi uit, en het fotograferen lukt ook nog redelijk!

We lezen vanmiddag voor het eerst The Runaway Bunny, het boekje van deze week. Later eens een review over schrijven, maar eerst nog vaker lezen, want ik vind het altijd véél belangrijker wat de kinderen van de boekjes vinden, dan wat ik er van vind…

 

 

8 juli 2019

Alex gaat vandaag voor de allereerste keer naar de gastouder toe, in de middag. In de ochtend breng ik de meiden weg, speel ik even met Alex en leg hem voor heel lang op bed! Normaal slaapt ie maximaal 45 minuten, dus het was echt een wonder dat hij 2,5 uur sliep.

In de “vrije” uren die me dat opleverde heb ik Facebookberichten ingepland voor de komende maanden voor Een Mooi Gebaar. Ook heb ik de “lessen” van de komende week voorbereid. Bestond vooral uit boekje lezen en wat knutselmateriaal klaar leggen. Ik heb zelfs nog een beetje gehaakt! Heerlijke ochtend.

Om 12.30 breng ik Alex weg naar de gastouder. Hij vermaakt zich meteen prima, ligt op een kleedje en geniet van de aandacht van alle meisjes om hem heen. Ik kan met een gerust hart weg. Op 2 uurtjes slapende oppas van m’n ouders na, is dit de eerste keer dat Alex bij iemand anders is dan z’n papa of mama.

Gelukkig krijgen we fijne foto’s van de gastouder, drinkt ie daar meteen al goed z’n flesje leeg én valt ie makkelijk in slaap. Succesje dus!

Ik heb een fijn, goed, positief telefoongesprek over een nieuwe werk-uitdaging. Heel veel zin in!

Afbeeldingsresultaat voor passion work dream

Na het kolven (Alex heeft immers een flesje gedronken) loop ik naar de gastouder en haal ik mijn drie blije moppies weer op. Onderweg kletsen ze honderduit over de dag, zoals altijd. Bij thuiskomst heeft papa de tafel al gedekt en het eten opgewarmd. We eten sinds een half jaar vaak twee dagen achter elkaar hetzelfde, omdat de kids rond etenstijd veranderen in monsters dat makkelijker is.

Afbeelding kan het volgende bevatten: tekst

In de avond ga ik naar de mensen die ik voor mijn tweede stage mocht begeleiden voor een afrondende evaluatie. Was is het doula-schap toch cool. Ze waren erg blij met de foto’s en het geboorteverhaal, dus dat  deed me goed. Was wel erg moe bij het autorijden, dus op de terugweg even tegen m’n mams aangekletst via de telefoon, dat helpt me altijd goed met wakker blijven.

Daarna lekker met “Storm Sister”, het tweede boek in de Seven Sisters serie, naar bed en slaaaaapen.

Perziktaart

Een absolute favoriet hier in huis: de perziktaart. Je kunt ‘m met wilde perzikken maken, met gewone of met nectarines, is allemaal erg lekker. Het recept vond ik ooit op EetPaleo.nl, maar inmiddels wat aanpassingen aan gedaan.
Afbeeldingsresultaat voor perziken
De meiden vinden het leuk om de pitten uit de dadels te halen, om de ingrediënten in de weegschaal te gooien (tot ik stop zeg) en om de keukenmachine aan te zetten. Daarnaast vinden ze het leuk om de bodem plat te drukken en om de keukenmachine leeg te likken als de taart klaar is. En o ja, het taart-opeten vinden ze ook erg leuk hihi.
Ik moet nog leren foto’s maken van taart, geloof ik.. Hij is in ieder geval écht heel lekker hoor!
Niveau (1 t/m 5): ✯✯
Duur: 20 minuten + koelkasttijd
Ingrediënten: 
Bodem
– 250 gram medjool dadels
– 150 gram witte amandelen
– 100 gram kokosrasp
Vulling
– 5 rijpe perziken/wilde perziken/nectarines
– 1 citroen
– 250 gram kokosolie
– 200 gram santen
Bereiding
  1. Smelt de kokosolie in een pannetje.
  2. Smelt de santen in een beker heet water.
  3. Haal de pitten uit de dadels.
  4. Gooi alle ingrediënten voor de bodem in de keukenmachine, maal fijn.
  5. Bedek een springvorm met bakpapier en druk de bodemingrediënten erin plat. Zet de springvorm even aan de kant.
  6. Pers en rasp de citroen. Verwijder de pitten uit de perziken.
  7. Voeg alle vulling-ingrediënten toe aan het citroenspul. Als het fruit in de koelkast heeft gelegen, kun je dat beter eerst  apart malen, omdat de kokosolie en -santen anders meteen stollen.
  8. Voeg de vulling toe aan de springvorm en strijk soort van glad.
  9. Zet de taart enkele uren in de koelkast.

Eet smakelijk!

7 juli 2019

We hebben een relaxte zondag, zonder afspraken. Het enige wat nog op het thuisonderwijsplannetje voor deze week stond waws het schilderen op basis van The Yellow House van van Gogh, en een natuurwandeling. Die natuurwandeling hebben we eigenlijk de hele week door gedaan, de prompt was om met al je zintuigen buiten te zijn en die ook te benoemen.

In de ochtend breng ik glas weg met Lena. Ze geeft me één voor één alle potjes aan (de tas zat vol) en zegt wat er in het potje zat.

We komen ook nog een mierenhoop tegen, met ook allemaal mieren-met-vleugels erin.

De schilderprompt bij The Yellow House was om met gele en blauwe verf te schilderen. Heel eventjes leek het erop dat Vera er dan geen zin meer in had, maar uiteindelijk was het heel leuk. Roel heeft met ze geschilderd. Lena was het snel zat, maar ja, die is ook pas 2.

Na het schilderen belt Roel met zijn vader en spelen de meiden met een letterdoos.

Tante Sonja kwam langs en spontaan zijn Vera en ik met haar naar de Action en Lidl gegaan om spullen voor haar nieuwe huis te halen. Daarna doorgereden en het chalet even bekeken. Ziet er goed uit, en leuk dat t zo dichtbij is. Ook een speeltuintje op 50 m afstand van haar voordeur, moest natuurlijk eventjes getest worden…

Bij de middagwandeling/loopfietstoer zijn die gekke aapies het water in gegaan, eigenlijk veel te koud, maar ook wel lekker! Ze zijn eigenlijk nooit ziek, we vertrouwen op hun eigen inschatting van warm en koud.

Al met al een hele fijne dag.

PS. Alex houdt van broccoli 😉

The Little Blue Truck

We volgen het Blossom and Root Early Years – Volume 1 curriculum. In de eerste week lees je daarbij het boekje “The Little Blue Truck” van Alice Schertle, met tekeningen van Jill McElmurry.

Little Blue Truck Board Book

Het boek heeft 32 bladzijden en wij hebben de sterke, kartonnen versie. Sloopproof voor onze drie kleine kiddo’s. Ik vind ‘m leuk voor babies (vanwege de dierengeluiden vooral) en voor peuters. Ik denk dat ‘ie voor kleuters wat te simpel is. We zijn pas net begonnen met Engels leren, dus ik denk dat het boekje daar nog wel een tijd populair voor blijft.

Het verhaal

Het gaat over een kleine blauwe truck, die alle dieren vriendelijk begroet met “Beep” als ie langs komt rijden. Daarna wordt hij ingehaald door een boze, grote, gele truck, die haast heeft. Als die gele komt vast te zitten in de modder, wil de blauwe toch helpen, maar komt ‘ie ook vast te zitten. Als de gele om hulp roept, doen de dieren net alsof ze hem niet horen. Als de blauwe dan óók om hulp roept, komen ze allemaal aangesneld. Het lukt de dieren uiteindelijk pas om te duwen als de grote stoere kikker ook helpt. De moraal ligt er vervolgens behoorlijk dik bovenop:

Wat vinden de kinderen?

Alex kijkt nog naar alles met grote ogen (nu 6 maanden), dus die vindt het prachtig. Ik heb de meiden ook gevraagd wat ze van het boekje vonden, Lena zei niks, Vera zei: “Als de HONK komt [de gele truck dus], vind ik het niet meer zo leuk, want die zegt dan dat ie helemaal geen tijd meer heeft voor de dieren, en dat vind ik helemaal niet zo leuk, want dan wil ik hem niet helpen.” Het boekje wordt deze week veel uit de kast gepakt, zeker ook nadat we met de auto’s in de modder hadden gespeeld.

Koop het boek via deze link, dan sponsor je Een Mooi Gezin een beetje!

 

Appelhavermoutkoekjes

Voor de eerste Kitchen Classroom “les” op 2 juli, maken we havermoutkoeken. Heel eenvoudig recept, maar ook heel lekker. We maakten twee keer zo veel, maar daardoor moest de oven ook een uur draaien, dus deze hoeveelheid is waarschijnlijk beter. Als je grote koeken maakt past het misschien wel op één plaat, maar als je kinder-maat-koekjes maakt, dan is het beter om 2 bakplaten te gebruiken.

De kinderen hielpen met de appels in stukken snijden en met alles in de keukenmachine doen.

Niveau (1 t/m 5): ✯✯
Duur: 40 minuten

Ingrediënten: 
– 200 gram havermout
– 2 appels
– 50 gram rozijnen
– 50 gram walnoten
– 50 gram ongezouten roomboter
– 2 theelepels honing
– 1 eetlepel kaneel

Bereiding:
– Verwarm de oven voor op 170 graden. Bedek in ovenplaat (of 2) met bakpapier.
– Verwijder de klokhuizen uit de appels en rasp de appel fijn met een rasp of in een keukenmachine.
– Doe de rasp in de keukenmachine erbij en voeg de havermout, rozijnen, walnoten, roomboter, honing en kaneel toe. Mix alles door elkaar, haal uit de keukenmachine en kneed met je handen tot een deegbal.
– Maak van deze deegbal ronde koeken en leg ze op de ovenplaat/ovenplaten.
– Zet de koekjes voor ongeveer 30 minuten in de oven.

Eet smakelijk! (Of deel uit!)

6 juli 2019

Zaterdag! Samen vrij, super fijn. Alex heeft om 4.30 uur wel genoeg van de nacht en Roel staat met hem op. Om 7 uur wissel ik hem beneden af, zodat hij nog even kan slapen tot 10 uur. De meiden worden om 7.30 ook wakker en we ontbijten.

Daarna spelen we een spelletje met plussen, minnen en laarzen, met dobbelstenen en pionnen. Goed voor het beurt-wachten, tellen, gooien (niet door de hele kamer ;)), en fijne motoriek van t poppetjes verzetten. Ook goed voor het regels volgen en tegen je verlies kunnen… (vooral voor mama dan, Vera maakte me dik in!).

Rond 9 uur gaan we naar buiten. We wonen in een hofje met een fijne binnentuin. Vera speelt met tractorren en een buurmeisje, Lena speelt in de zandbak. Alex ligt bij mij op een kleedje in de zon een beetje om zich heen te koekeloeren. Best een fijn begin van de zaterdagochtend!

Daarna verschoon ik Alex en kleed ik hem om (oh my, wat kan dat jong kwijlen!), zodat ie lekker naar bed kan. Ik voed ‘m bij ons in bed, waar Roel wakker van wordt. Terwijl Roel naar beneden gaat, spring ik even snel onder de douche en daarna op de fiets met Lena: we gaan voor het eerst met haar naar de kapper. Er gaat zo’n 8 cm van haar haar af, al is t verschil nauwelijks te zien. Ze heeft zulke schitterende krullen, dat zegt ook iedereen bij de kapper, maar ze heeft er zelf vaak zoveel last van! Hopelijk nu minder, nu de punten weer wat minder dun zijn.

Het valt me trouwens weer op hoe ongelofelijk gender-bepaald onze samenleving soms is. We komen binnen en met ons zit ook een kindje van een jaar of 3 à 4 zit te wachten. Ze zijn ongeveer tegelijkertijd aan de beurt. Het andere kindje krijgt een jungle cape om, wordt constant gecomplimenteert op hoe stoer hij is, hoe cool hij er uit ziet, krijgt een scherm voor z’n neus en daar wordt (zonder dat hij zélf mag kiezen) Cars op gedraaid.

Onze Lena wordt twee stoelen verder geparkeerd, wordt tuttig aangesproken, krijgt een roze zeemeerminnen cape om, wordt over haar wangen geaaid “want ze is zo schattig”. Er wordt, in een gesprekje over wat we normaal met haar haar doen, klakkeloos vanuit gegaan dat ze roze speldjes in haar haren wil, en roze elastiekjes. Ze hebben maar één scherm, maar de kapster benadrukt dat “als het jongetje klaar is, mag jij Frozen kijken”.

Wat is toch het nut van al dat hokjesproppen van peuters? Laat ze (als dat kan, en dat kon hier), toch lekker zelf kiezen of ze een jungle of zeemeermin-cape willen, of ze roze of blauwe speldjes willen, en benoem van allemaal toch alstublieft dat ze schattig én stoer zijn!

Na de kapper (en mijn tirade, hihi, sorry!) gaan we naar de Etos voor wormenpilletjes (iel!), antiklitspray en nieuwe haarspeldjes. Lena mag ze uitkiezen en ontdooit weer een beetje. Ze vond het bij de kapper duidelijk héél spannend, was daar helemaal stil en bleek, maar werkte wel heel goed mee. Op de terugweg zit ze alweer liedjes te zingen in haar fietsstoeltje en thuis gaat ze meteen weer lekker spelen.

Bij thuiskomst is Vera weer met spelletjes uit het mooie rekenkastje aan het spelen. Heel gezellig!

Lena gaat na de lunch naar bed, Vera gaat met Alex en papa boodschappen doen. In de tussentijd werk ik een beetje en probeer ik de mediteren. M’n concentratievermogen is echt zwaar beroerd! Morgen maar weer proberen.

Als papa weer terug is breng ik Alex naar bed, en gaat Vera papa helpen met grasmaaien van de hele grote binnentuin. Later wordt Vera uitgenodigd om mee te gaan naar de waterspeelplaats, een leuk rots-water-speelding op 5 minuten lopen afstand. Net als Vera weg is, komt Lana langs om te vragen of Vera wil spelen… (Ik moet altijd een beetje lachen als mensen zich zorgen maken om het sociale aspect van het thuisonderwijs).

Aan het eind van de middag freubel ik nog het “Feed the Monster” spelletje: een stuk karton met een poppetje erop en een groot gat voor z’n mond, over een keukenschaal.

We pakken er twee dobbelstenen bij: eentje met kleuren en eentje met de cijfers 1, 2 en 3 erop. Ook pak ik twee bakjes strijkkralen. De meiden gooien met beide dobbelstenen, en “voeden” dan het monster met zoveel kraaltjes in de goede kleur als ze gegooid hebben.

Ze vinden het best een minuut of tien leuk 😉 Maar zijn snel afgeleid. Morgen weer proberen! Daarna helpen ze papa nog met bloemkoolpizza maken (recept volgt), en beleggen. En dan is weer een fijne dag voorbij!

 

5 juli 2019

De meiden zijn bij de gastouder, Roel zorgt voor Alex en ik werk een groot deel van de dag. Ik ga in de middag lunchen met Lotte om een belangrijke werkbeslissing door te spreken en ik maak foto’s van Bernette haar deken voor mijn andere website, www.eenmooigebaar.nl

Productieve dag, maar niet zo boeiend om over te schrijven.

4 juli 2019

We kijken tijdens het ontbijt naar “The Yellow House” van Van Gogh. Het fotootje/plaatje/portretje van Van Gogh hangt ook bij de dag op de kurkwand. We bespreken en benoemen wat we zien, met welke kleuren. Ik vertel hoe het schilderij heet en hoe de man die hem maakte heet.

Afbeeldingsresultaat voor the yellow house

Na het ontbijt hangen we hem op. Zondag gaan we een knutselactiviteit doen over/met het schilderij, en tot die tijd benoemen we ‘m af en toe.

Vera’s liefste vriendinnetje van de hele wereld is weer terug van vakantie, dus daar moet mee gespeeld worden vandaag. Normaal altijd bij haar of ons thuis, maar ik had behoefte aan wat meer buitenlucht dan de tuin, dus we gaan naar de speeltuin. Voor Vera zijn dat soort momenten vaak moeilijk: ze wil graag met L. spelen, maar dan zoals ze gewend is. Boos en mopperig onderweg met de loopfiets, maar bij de speeltuin gelukkig snel weer vrolijk.

Ze spelen fijn met de glijbaan, zand, schommels, hoge heuvels en klimrekken in de speeltuin. Alex zit in de wandelwagen en vermaakt zich goed met gewoon een beetje kijken.

L.’s jongere broertje A. is net een half jaartje ouder dan Alex, en ontdekt de speeltuin al kruipend. Blijft fascinerend om die enorme verschillen in slechts een paar maanden tijd te zien!

Als Lena slaapt, speelt Vera met de nieuwe mozaïek. Zoals altijd wordt ze eerst boos als het niet meteen perfect lukt…

…maar kan ze daarna stralen als het tóch goedgekomen is (met wat hulp)!

In de middag komt Tante Sonja op verassingsbezoek, wat heel gezellig is. Ook heel handig, zoals wanneer Alex wakker wordt, en dan toch in de borst op ons grote bed weer in slaap valt, en ik daar dan dus eigenlijk niet bij weg kan….

De meiden spelen in de tuin met auto’s in de modder. Dat was de prompt bij het voorleesboekje, The Little Blue Truck, deze week.

Ik ga met Alex nog even snel wat boodschapjes doen terwijl de meiden buiten spelen. Bij terugkomst is Roel al aan ’t koken. We eten met z’n allen en ’s avonds is er een haakavondje, een heel kippenhok vol vrouwen die haken (of breien) aan de achtertafel. Heel gezellig!

3 juli 2019

Vandaag “doen” we Kindness and Connectivity en Composer Study. Binnenkort volgt nog een uitgebreide beschrijving van het curriculum dat we dit jaar volgen!

Bij Kindness and Connectivity doen we “iets liefs” voor onszelf, elkaar of de medemens. Vandaag brengen we de zelfgebakken havermoutappelkoekjes naar de diverse buren die afgelopen vakantie voor onze poezen hebben gezorgd.

We praten over wat lief doen is en lezen weer veel verschillende boekjes. We bedenken plannetjes voor wat we op andere woensdagen kunnen doen, voor wie we nog meer iets kunnen maken of bakken. Verjaardagskaarten maken en opsturen is ook lief, dus mama Iris gaat een overzichtje maken van wie wanneer een kaart wil hebben 😉

Voor de Composer Study is deze periode Mozart aan de buurt. De kinderen houden normaal best van klassieke muziek, maar vandaag is blijkbaar niet het goede moment, of ik heb niet de goede “Best of” playlist uit gekozen (zie boven). Ze worden er allebei boos van, dus na 10 minuten gaat Mozart weer uit. Ik neem me voor om het later in de week nog eens te proberen met een filmpje van een symphonie erbij, of juist met maar één solo-instrument.

Afbeelding kan het volgende bevatten: de tekst 'PLAY is often talked about as if it were a relief from Serious Learning But for children, play IS serious learning. PLAY is really the work of childhood notjustcute.com Fred Rogers'

We vullen de rest dag met vrij spel, spelen in de middag nog met vriendjes buiten en doen het verder rustig aan. Aan alle boosheid van gisteren was te merken dat de meiden nog goed “vol” zitten van de afgelopen weken vakantie en logeren, dus even een beetje op de rem met activiteiten. Ook Alex moet nog een beetje bijkomen van de waterpokken, al lijkt hij steeds minder last te hebben.

2 juli 2019

Vandaag de eerste dag van ons nieuwe thuisonderwijscurriculum en van een nieuwe week met leuke plannen.

De kids worden vrolijk wakker en we ontbijten met pap. Daarna gaan we naar de markt. Het is ongeveer 20 minuten lopen met de loopfietsen (en Alex in de wandelwagen).

We hebben onderweg een heel gesprek over dit apparaat ^^^ dat aan een nieuwbouwhuis hangt dat we onderweg tegenkomen. De huizen zijn net een week of 2 af, dus er is veel bedrijvigheid rondom de gebouwen. We praten over diesel, benzine, stroom en zonnenpanelen.

In dezelfde straat is een klein voortuintje met een heleboel leuks erin. Bijvoorbeeld een vijver, met een brug, met kabouters erop. In de vijver zien we vissen en kikkers. Over de vijver hangt een net, we praten over de bescherming van de diertjes voor de vogels.

Op de markt stoppen we bij de groente- en fruitkraam en kopen allerlei lekkers. Daarna lopen we nog door naar één andere kraam om noten en dadels enzo te kopen.

Na de markt lopen we door naar de Jumbo. Onderweg zien we ineens een grote Muskuseens in een voortuintje liggen, nog geen halve meter van de stoep vandaan. Opvallend, zo dichtbij! We kijken er even naar. De eend vindt het niet zo tof, hij blaast naar ons. Ik vraag me af of hij ziek is, of gewond geraakt, maar wil ‘m geen stress geven door te blijven staan.

Op het moment dat we door willen lopen, zie ik waarom de eend daar ligt en zo giftig is: in het andere tuintje liggen moedereend en 10 à 12 kuikens in de struiken.

We konden de kuikentjes van heel dichtbij zien, zat letterlijk alleen een muurtje tussen. Niet te lang blijven staan vanwege de stress, maar wel een leuk en leerzaam moment. Gek ook, op 2 juli nog zulke kleine kuikens!

Op de terugweg een heel gesprek over de brandweer. Voor het onderdeel “Kindness and Connectivity” van de week gaan we steeds “iets liefs” doen voor de medemens en Vera wil wel een keer taart gaan brengen aan de brandweermeneren.

Thuis even wat drinken, croissantje eten en daarna havermout-appel-koekjes bakken. Niet zo’n succes, weinig aandacht van de meiden ervoor, ik denk te druk van na de vakantie en logeren bij opa en oma nog. Ik heb ze maar zelf afgemaakt terwijl de kids spelen.

Lena is moe, mopperig en gaat lekker naar bed. Ze heeft de waterpokken gehad en lijkt daar echt van bij te moeten komen. Met Vera met de nieuwe “kastjes” gespeeld, spel 1 2 en 3 van het oranje kastje.  De kastjes zijn oude rekenkastjes van een basisschool. Was leuk! Blond momentje van deze mama: we gooiden allebei steeds 1 of 2, dus ik dacht dat de dobbelsteen gejinxt was, maar het bleek een dobbelsteen te zijn met alleen maar 1, 2, 3 erop 😉

Lunchen, daarna Vera en Alex naar bed. Heel soms heb ik een “pauze” in mijn dag met de kids: als ze alle drie slapen. Helaas gooit een hele boze driftbui van Vera, waardoor Lena wakker wordt, roet in het eten.

’s Middags allemaal wat veel gemopper. Nog bijkomen van 2 weken vakantie, weekend oma, en nu dus ook weer weinig slaap. Alex ook mopperig door de waterpokken. Gelukkig kan er ook lief geknuffeld worden!

Mijn kleine ondeugdje is ook weer blijer wakker geworden!

We lezen vandaag nog voor uit the Little Blue Truck en andere boeken. De rest van de dag wordt vrij spelend doorgebracht, binnen en buiten, met nog wat kindjes uit het hofje.

1 juli 2019

Op maandag en vrijdag gaan de meisjes naar onze toffe gastouder, die op 10 minuten lopen afstand woont. Op die dagen kan ik mijn werk doen, of tandarts/arts/kapper afspraken maken, of het huishouden doen, of eens bijslapen.

Eigenlijk zou vandaag, 1 juli 2019, de eerste keer zijn dat ons zoontje Alex ook naar de gastouder zou gaan. Het arme kereltje is echter in een krentenbolletje veranderd de afgelopen week: waterpokken! Dat gooide een beetje roet in de plannen van de dag.

In de ochtend huilt ie veel, maar na een langer slaapje mag ie gezellig mee met mij en mijn zus (Tante Sonja) om wat te gaan drinken bij het nieuwe cafeetje Pallada in de Kattenstraat in Culemborg. Tante Sonja koopt deze week een chalet in Culemborg en is vaak bij ons. Alex vindt het allemaal prachtig onderweg, kijkt heerlijk om zich heen in de wagen en sjanst met iedereen. Goed idee dus, zo’n uitje met hem!

Ik drink een ijskoffie! Dat is echt een tik die ik  heb opgedaan van de zwangerschap van Alex. Voorheen dronk ik nooit koffie, in zijn zwangerschap kreeg ik ineens heel sterk zin in ijskoffie en dat is nu, 6 maanden na zijn geboorte, nog steeds zo. Ook midden in de winter was die behoefte er trouwens!

Ik rond wat werk dingetjes af als hij weer slaapt ’s middags, maar ben eigenlijk niet zo productief. Ook wel eens lekker!

Morgen beginnen we met de eerste echte dag van ons nieuwe thuisonderwijscurriculum Blossom and Root. Ik heb er zin in !